Guantanamo piec lat z mojego zycia by KURNAZ MURAT

Author:KURNAZ MURAT [KURNAZ MURAT]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-29T02:37:14.455000+00:00

· Nic o tym nie wiem…

· Nie kłam! To on zapłacił za twój bilet! W biurze podró

ży, które się nazywa Go-Reisen!

· Za mój bilet płacił Selcuk!

Powiedziałem Amerykaninowi, dlaczego nie poszedłem z Selcukiem do biura podróży. Nie mogłem zrozumieć, dlaczego jakiś Tunezyjczyk miałby zapłacić za mój bilet. Sam poszedłem z Seluckiem do centrum Hansa-Carre i czekałem na niego w pobliżu, w kawiarni. Gdy Selcuk wrócił, nikt mu nie towarzyszył. Nie oddał mi też pieniędzy. Dlaczego miałby je zatrzymać? Nigdy nie było mowy o żadnym Tunezyjczyku, ale przecież nie znałem wszystkich krewnych i znajomych Selcuka. Nie opowiadał mi też, żeby kogoś spotkał podczas kupowania biletów. A gdyby nawet, to dlaczego jakiś typ miałby płacić za mój bilet? Nie potrafiłem nadać temu sensu. Czy ten Amerykanin wszystko zmyślał? Ale skąd znał tak wiele szczegółów z mojego życia?

Nie wiedziałem, co o tym wszystkim sądzić. Zauważyłem jednak, że przesłuchujący kręci dla mnie stryczek. I dopiero teraz, wiele miesięcy po tym, jak w Kandaharze po raz pierwszy pytali mnie o moją komórkę, o konto bankowe i o Selcuka, stało się dla mnie jasne, że od samego początku wiedzieli o mnie wszystko, l nie interesowało ich, że nigdy nie byłem w Afganistanie i że jestem niewinny. Nie miałem żadnych szans. Wtedy to zrozumiałem.

Co robi się przez cały dzień w klatce? Ja siedziałem. Trochę po turecku, trochę z wyciągniętymi nogami. Oczekiwałem na posiłek. Modliłem się, gdy nadeszła pora modlitwy. Czekałem, siedziałem. Nogi podciągnięte, nogi wyprostowane. Gdy sądziłem, że strażnicy nie patrzą, na krótko wstawałem i rozprostowywałem nogi. Albo próbowałem rozmawiać z innymi więźniami. Czasami robiłem kilka pompek. Wcześniej

mogłem zrobić ponad sto. Teraz miałem problem, żeby się w ogóle utrzymać na rękach. I tak zresztą nie mógłbym zrobić więcej niż pięć pompek, bo zauważyliby to niechybnie strażnicy i nasłali na mnie IRF.

Oceniałem, że ubyło mi około dwudziestu kilogramów. Co kilka tygodni zmieniali nam bieliznę. Pasowały na mnie rozmiary S i M, podczas gdy wcześniej nosiłem XXL Jakiś więzień stracił na wadze tyle, że zostały z niego właściwie skóra i kości – mógł ważyć poniżej czterdziestu kilogramów. Widziałem go z pewnej odległości i przypomniałem sobie, że spotkałem go już kiedyś w Kandaharze. Wówczas jeszcze wyglądał lepiej. Zawsze gdy na niego spoglądałem, widziałem, że siedzi. Nigdy nie wstawał. Pomyślałem, że może nie ma siły stać. Czasami w takiej klatce człowiekowi przychodzą do głowy głupie myśli.

Zacząłem pruć brzeg koca i wkrótce trzymałem w ręku nitkę pięciometrowej długości. Czasami otrzymywaliśmy jeszcze jakieś emarie, z których zachowałem jedno opakowanie po krakersach. Wypełniłem je błotem i żwirem, a następnie związałem sznurkiem z koca. Rzuciłem zawiniątko kilka metrów od siebie, na przejście, trzymając w ręku drugi koniec sznurka, który na ziemi był niemal niewidoczny. Czekałem, aż przyjdzie Chen.

· Chen, czy możesz mi pomóc?

· O co chodzi?

· Mój sąsiad rzucił mi krakersy, ale upadły w przejściu.

–To jest niezgodne z przepisami! Nie można! Gdzie

one są?

–Tam, po drugiej stronie, widzisz?

Chen chciał podnieść zawiniątko, by je wyrzucić. Pociągnąłem za sznurek.

–O mój Boże! – zawołał Chen. Pobiegł za opakowaniem,

a ja znów pociągnąłem za sznurek.

–Co się dzieje?

Przyciągnąłem opakowanie do swojej klatki. Chen w dalszym ciągu nie dostrzegał nitki.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.